Walentynki – jak to się wszystko zaczęło?

Zanim świat pokochał czerwone serduszka, czekoladki i kartki z gołębiem, samo święto Walentynek miało całkiem… nieoczywiste początki. Dawno, dawno temu, w starożytnym Rzymie, odbywały się lutowe obchody Luperkaliów. Było głośno, wesoło, a młodzież losowała imiona osób, z którymi miała spędzić festyn – można więc powiedzieć, że to taki bardzo wczesny prototyp “Randki w ciemno”.

Legenda też mówi, że pewien życzliwy duchowny o imieniu Walenty błogosławił zakochanych potajemnie, mimo zakazu władzy. Za swoje romantyczne podejście do życia został uznany patronem zakochanych, a jego imię przetrwało aż do dziś. I tak oto – od losowania rzymskich imion po serduszka 3D – powstało jedno z najpopularniejszych świąt na świecie „Walentynki”.

W Internacie Dziewcząt i Chłopców przygotowania do Walentynek rozpoczęły się już na kilka dni przed świętem a w powietrzu czuć było radosne oczekiwanie. Dziewczęta wraz z wychowawczyniami tworzyły dekoracje z ogromnym zaangażowaniem – o wyraźnych fakturach, które pozwalały w pełni poczuć kształty serc, kwiatów i ozdobnych wstążek, papierowe serduszka, miękkie z bibuły ozdoby czy kartki z elementami brajlowskimi. Niektóre kartki napisane w brailu miały zabawny charakter – “Życzę Ci, aby Twoja czekolada nigdy się nie kończyła” albo “Życzę Ci kogoś, kto Cię kocha tak bardzo, jak my kochamy podwieczorek.”

A serca w wielu grupach znalazły się dosłownie wszędzie. Na drzwiach, na stołach, na oknach, na parapetach, na kubkach, na lampie, na włącznikach światła a nawet – na pilocie od telewizora.
Podczas prac twórczych słychać było śmiech a niektóre dziewczęta dzieliły się także swoimi „historiami” . Dziewczętom zależało aby efekt końcowy był piękny i staranny — nie tylko dla oka, ale i dla dłoni.
W dniu Walentynek Internat wypełnił się ciepłą, serdeczną atmosferą. Na świetlicy internatowej również pojawiły się przepiękne dekoracje z okazji zabawy walentynkowo – karnawałowej. Wykonawczynią tych ozdób była pani Ewa Dejek .

Walentynki to czas celebrowania przyjaźni, wzajemnego wsparcia i radości z bycia razem. Dziewczęta pokazały, że święto miłości może być niezwykle piękne, jeśli tworzy się je sercem — dosłownie i w przenośni. I choć nie wszystkie dziewczęta mają swoje “Walentynki”, każda ma pewność, że w tym miejscu przyjaźń i serdeczność mają prawdziwą moc .

Tekst i zdjęcia: p. Asia Betlińska-Kowalska.